Πλησιάζει η ώρα της διαδοχής του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ Ιερωνύμου

Η συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στην εφημερίδα «Τα Νέα» (21/02/2026) αποτελεί μια σπάνια, εξομολογητική και βαθιά ανθρώπινη παρέμβαση, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου μετάβασης για την Εκκλησία της Ελλάδος.

Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών σημείων και των μηνυμάτων της συνέντευξης.

Η Προετοιμασία της Διαδοχής («De Profundis» Εξομολόγηση)

Το πιο ηχηρό μήνυμα της συνέντευξης είναι η παραδοχή του Αρχιεπισκόπου ότι σκέφτεται το «τέλος» και την επόμενη ημέρα. Η φράση «Μπορώ να ζήσω και χωρίς να είμαι Αρχιεπίσκοπος» δεν είναι απλώς μια δήλωση μετριοπάθειας, αλλά μια σαφής ένδειξη ότι ο ίδιος δεν είναι προσκολλημένος στην εξουσία.  Αναγνωρίζει τη φθορά του χρόνου («το τέλος έρχεται για όλους») και εκφράζει την επιθυμία να ζήσει ως απλός άνθρωπος, μακριά από τα βάρη του αξιώματος.

Φαίνεται να θέλει να ελέγξει ο ίδιος τη διαδικασία της διαδοχής, διασφαλίζοντας μια ομαλή μετάβαση χωρίς τις εντάσεις του παρελθόντος. Ο Ιερώνυμος εμφανίζεται ιδιαίτερα ικανοποιημένος από το σώμα της Ιεραρχίας που έχει διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια της θητείας του. Δηλώνει ότι «δεν υπήρξε άλλη εποχή με τόσο καλά πνεύματα», τονίζοντας το υψηλό επίπεδο των νέων Μητροπολιτών. Θέτει έναν προβληματισμό για το αν οι νέοι ιεράρχες είναι όσο εξωστρεφείς απαιτούν οι καιροί, δείχνοντας ότι η Εκκλησία πρέπει να βρει νέους διαύλους επικοινωνίας με την κοινωνία.

Κατανοεί τη διστακτικότητα ορισμένων να βγουν μπροστά όσο εκείνος είναι εν ενεργεία, αποδίδοντάς το στον σεβασμό προς το πρόσωπό του (καθώς πολλούς τους χειροτόνησε ο ίδιος).

Παρά τη διάθεση αποχώρησης, ο Αρχιεπίσκοπος θέτει συγκεκριμένους στόχους πριν το κλείσιμο του κύκλου του:

Εκκλησιαστική Περιουσία: Επιθυμεί την οριστική επίλυση ενός ζητήματος που εκκρεμεί για δύο αιώνες, ώστε να ξεκαθαρίσουν οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους και να αξιοποιηθούν πόροι για το κοινωνικό έργο. Η επιδίωξή του είναι να παραδώσει μια Εκκλησία με λιγότερα εσωτερικά προβλήματα και διενέξεις.

Η συνέντευξη περιλαμβάνει και μια αναδρομή στις σχέσεις του με πολιτικά πρόσωπα, δείχνοντας το προφίλ του «συναινετικού» ηγέτη:

Μιλά με θέρμη για την ευγένεια του Κώστα Καραμανλή και την προσφορά του Λουκά Παπαδήμου, αναδεικνύοντας τη σημασία της συνεργασίας για το καλό της πατρίδας σε δύσκολες στιγμές (όπως η κρίση).

Αγγίζει φλέγοντα ζητήματα όπως το Μεταναστευτικό, δείχνοντας ότι η Εκκλησία παραμένει παρούσα στα μεγάλα κοινωνικά δράματα.

Συμπέρασμα

Η συνέντευξη αυτή αποτελεί το «πνευματικό κληροδότημα» του Ιερωνύμου. Επιλέγει να φύγει (ή να προαναγγείλει τη φυγή του) όχι ηττημένος, αλλά ως ένας άνθρωπος που ολοκλήρωσε το καθήκον του και επιζητά την προσωπική του γαλήνη. Με τη στάση του αυτή, επιχειρεί να επιβάλει έναν πολιτισμό «ήρεμης διαδοχής».

Διαβάστε την συνέντευξη εδώ : Αρχιεπίσκοπος Αθηνών