«Κοινωνία Ώρα Μηδέν»: Κώδωνα κινδύνου για την πνευματική αλλοτρίωση των νέων κρούει ο Αρχιμ. Δανιήλ Ψωίνος

«Κοινωνία Ώρα Μηδέν»: Κώδωνα κινδύνου για την πνευματική αλλοτρίωση των νέων κρούει ο Αρχιμ. Δανιήλ Ψωίνος

Πειραιάς– Σε μια βαθιά εξομολογητική αλλά και σκληρή πνευματική αφύπνιση προχώρησε ο γνωστός ιεροκήρυκας, Αρχιμανδρίτης Δανιήλ Ψωίνος, μέσα από την πρόσφατη δημόσια παρέμβασή του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κοινωνία Ώρα Μηδέν». Ο έμπειρος κληρικός, με λόγο στεντόρειο και εμφανή αγωνία για το μέλλον, περιέγραψε με μελανά χρώματα την παρούσα κοινωνική και πνευματική πραγματικότητα, εστιάζοντας στην αποστασία του σύγχρονου ανθρώπου από τον Θεό και στο μεγάλο «κενό» που παρατηρείται στις τάξεις της νεολαίας.

Το «έλλειμμα ελπίδας» και η ερημοποίηση των Ναών.

Ο π. Δανιήλ ξεκίνησε την ομιλία του μέσα από το κανάλι του στο YouTube αναγνωρίζοντας ότι, αν και κάθε εποχή είχε τις δικές της προκλήσεις, η σημερινή παρουσιάζει ένα πρωτοφανές και επικίνδυνο χαρακτηριστικό: την παντελή έλλειψη ελπίδας.
«Ανθρωπίνως βλέποντας τα διάφορα γεγονότα, λέμε ότι το μέλλον θα είναι πάρα πολύ δύσκολο. Και στα πράγματα της πίστεως και της Εκκλησίας, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα», τόνισε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, ο ίδιος δεν δίστασε να περιγράψει μια σκληρή αλήθεια που αντιμετωπίζουν οι ενορίες σήμερα, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει «διάδοχη κατάσταση» στους ναούς. Όπως εξήγησε, η θέση που εκκενώνεται στα στασίδια από τη γενιά των παππούδων και των γιαγιάδων, παραμένει δυστυχώς κενή, καθώς οι νέοι απέχουν «παρασάγκας».
«Δεν φταίνε τα παιδιά, φταίμε εμείς» – Η κατανομή των ευθυνών
Σε μια κίνηση αυτοκριτικής που σπανίζει, ο Αρχιμανδρίτης ξεκαθάρισε ότι η νεολαία δεν στερείται καλών προθέσεων, αλλά πνευματικής καθοδήγησης.
Το κενό της έμπνευσης: «Δεν λέω ότι είναι κακά παιδιά. Είναι πάρα πολύ καλά παιδιά, αλλά δεν βρέθηκε κάποιος να τα χειραγογήσει, να τα κατηχήσει, να τα εμπνεύσει ώστε να ασχοληθούν με κάτι ανώτερο», σημείωσε.

Ο π. Δανιήλ επέρριψε ευθύνες σε όλο το φάσμα των θεσμών, τονίζοντας ότι για την πνευματική απογύμνωση των νέων ευθύνονται εξίσου η Εκκλησία και το ιερατείο, η οικογένεια, το σχολείο, η παιδεία, αλλά και η ίδια η πολιτεία με τους κυβερνώντες.
Από το «Θεοείκελον ον» στον υλιστικό ευδαιμονισμό
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του ομιλητή στον κίνδυνο υποβιβασμού της ανθρώπινης ύπαρξης. Σχολιάζοντας τον σύγχρονο τρόπο ζωής, ο οποίος εξαντλείται στο κυνήγι ενός καλού μισθού, των υλικών απολαύσεων και των εφήμερων ηδονών, υπογράμμισε ότι μια τέτοια βιοτή εξισώνει τον άνθρωπο με τα άλογα ζώα.
«Ο άνθρωπος δεν είναι ζώο, είναι ον θεοείκελον, όπως λένε οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Είναι το δημιούργημα που φτιάχτηκε για να γίνει ένας μικρός Θεός κατά χάριν», ανέφερε, καταγγέλλοντας παράλληλα τον σύγχρονο «δικαιωματισμό» που φυλακίζει την ψυχή στα γήινα δεσμά και δεν της επιτρέπει να «πετάξει στον ουρανό».

Κραυγή αγωνίας «Να βάλει ο Θεός το χέρι Του»

Κλείνοντας το κήρυγμά του, ο Αρχιμανδρίτης Δανιήλ Ψωίνος χρησιμοποίησε μια φράση που, όπως είπε, τη λέει πλέον με όλη τη δύναμη της ψυχής του, βλέποντας το αδιέξοδο στο οποίο διολισθαίνει η κοινωνία: «Να βάλει ο Θεός το χέρι Του, γιατί τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά».
Η παρέμβαση αυτή του π. Δανιήλ έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά προβληματισμών που εκφράζονται ολοένα και συχνότερα στους εκκλησιαστικούς κύκλους, σχετικά με το μετασχηματισμό της κοινωνίας και την ανάγκη εύρεσης μιας νέας, σύγχρονης γλώσσας επικοινωνίας της Εκκλησίας με τη νέα γενιά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις