Μητροπολίτης Καρπενησίου Γεώργιος: «Οι κληρικοί χάσαμε τον προσανατολισμό μας – Προτάξαμε τα εξωτερικά και αφήσαμε πίσω την πνευματική μας αποστολή»

Με αιχμηρές επισημάνσεις για τον ρόλο των κληρικών, την πνευματική κρίση της εποχής και την απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό τοποθετήθηκε ο Μητροπολίτης Γεώργιος, σε συνέντευξή του στην εκπομπή της Όλγας Λαθύρη.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η ευθύνη της Εκκλησίας, της οικογένειας και της κοινωνίας απέναντι στις νεότερες γενιές, με τον Ιεράρχη να υπογραμμίζει ότι η αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων δεν μπορεί να περιορίζεται σε εξωτερικές δράσεις, αλλά οφείλει να ξεκινά από την ουσιαστική πνευματική καλλιέργεια και την επιστροφή στις αξίες της πίστεως.

«Εσείς οι κληρικοί έχετε χάσει τον προσανατολισμό σας»

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι αναφορές του Μητροπολίτη Γεωργίου στον ρόλο των κληρικών και στον κίνδυνο να παραμεριστεί η κατεξοχήν πνευματική αποστολή τους.

Όπως ανέφερε, στη σύγχρονη αντίληψη ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας, ο καλός κληρικός θεωρείται εκείνος που διοργανώνει εκδηλώσεις, εκδρομές, ομιλίες και σεμινάρια, ενώ συχνά περνά σε δεύτερη μοίρα ο ιερέας που παραμένει σταθερά κοντά στο ποίμνιό του, τελεί τις ιερές ακολουθίες και προσεύχεται για τον κόσμο.

Μάλιστα, αποκάλυψε ότι σε παλαιότερη συζήτησή του ένας άνθρωπος με πνευματική καλλιέργεια, χωρίς να έχει ιδιαίτερη σχέση με την Εκκλησία, του είχε απευθύνει μια χαρακτηριστική παρατήρηση:

«Εσείς οι κληρικοί έχετε χάσει τον προσανατολισμό σας. Έχετε μία εμπειρία 2.000 ετών, την απεμπολήσατε».

Σύμφωνα με όσα μετέφερε ο Ιεράρχης, ο συνομιλητής του τόνισε ότι ο πυρήνας της ιερατικής διακονίας είναι ο ιερέας να βρίσκεται στον ναό του, να χτυπά την καμπάνα, να προσεύχεται, να τελεί τις ακολουθίες και να μεσιτεύει για τον λαό.

Χωρίς να απορρίπτει την αξία των κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, ο Μητροπολίτης Γεώργιος υπογράμμισε ότι αυτές δεν πρέπει να υποκαθιστούν την πνευματική στόχευση της Εκκλησίας.

«Να τα κάνει και αυτά, δεν λέμε, χρειάζονται και αυτά, αλλά να προτάξουμε την πνευματική μας στόχευση και διάσταση», ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμα που μετέφερε από τη συγκεκριμένη συζήτηση.

Και κατέληξε με μια διαπίστωση που θέτει ευθέως το ζήτημα των προτεραιοτήτων της σύγχρονης εκκλησιαστικής διακονίας:

«Χάσαμε αυτό και μείναμε σε πολλά άλλα εξωτερικής φύσεως θέματα τα οποία τα υπηρετούμε με αγωνιώδη τρόπο, αλλά όμως αποτέλεσμα δεν φέρνουν». Πολλές φορές —συγχωρέστε με για αυτό που θα πω— αλλά βλέπω στο δρόμο δύο κοπέλες που περπατούν και διερωτώμαι και λέω: «Είναι αδερφές, γιατί μοιάζουν; Είναι μάνα και κόρη;». Και συνειδητοποιώ ότι είναι μάνα και κόρη! Και βλέπω —το λέω με πόνο αυτό, μπορεί να ακούγεται βαρύ, αλλά θα το πω— να αγωνιά η μάνα για το πώς θα φανεί ότι είναι ίσα με την κόρη της!

Η ευθύνη των κληρικών απέναντι στη νέα γενιά

Ο Μητροπολίτης Γεώργιος δεν περιορίστηκε στην κριτική, αλλά αναφέρθηκε και στην προσωπική ευθύνη που αναλογεί σε κάθε άνθρωπο, ανάλογα με τη θέση και την αποστολή του.

Απαντώντας στο ερώτημα για το τι πρέπει να γίνει, ώστε να αλλάξει η σημερινή κατάσταση, συμπεριέλαβε ρητά στους υπευθύνους τόσο τους γονείς όσο και τους κληρικούς.

Όπως σημείωσε, όταν ο καθένας δεν υπηρετεί ουσιαστικά τον ρόλο που του έχει ανατεθεί από την Εκκλησία, την κοινωνία και τον Θεό, αλλά τον επιτελεί μόνο επιφανειακά, τότε δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικό αποτέλεσμα.

«Όλοι έχουμε ευθύνη, έτσι; Έχουμε ευθύνη μεγάλη», τόνισε, καλώντας όλους να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να επανεξετάσουν τη στάση τους.

Ιδιαίτερα για τους κληρικούς, το μήνυμα είναι σαφές: η ιερατική διακονία δεν εξαντλείται στη διοργάνωση δραστηριοτήτων ούτε στην εξωτερική παρουσία της Εκκλησίας στην κοινωνική ζωή. Προϋποθέτει πνευματική συνέπεια, προσευχή, ουσιαστική ποιμαντική παρουσία και έμπρακτη αγάπη προς τον άνθρωπο.

«Μπορεί να είμαστε και κληρικοί και να κηρύττουμε για αγάπη»

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Ιεράρχης στάθηκε στην αντίφαση ανάμεσα στο χριστιανικό κήρυγμα και στην καθημερινή συμπεριφορά ορισμένων ανθρώπων.

Επικαλούμενος το παράδειγμα του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, ο οποίος χαιρετούσε τους ανθρώπους με το «Χριστός ανέστη, χαρά μου!», περιέγραψε την αποξένωση που παρατηρείται στις σύγχρονες κοινωνίες.

Όπως είπε, πολλές φορές οι άνθρωποι αποφεύγουν ακόμη και να χαιρετήσουν τον συνάνθρωπό τους, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να μιλούν για αγάπη και συγχώρηση.

«Και απ' την άλλη μπορεί να 'μαστε και κληρικοί και να κηρύττουμε για αγάπη, για συγχώρηση και οτιδήποτε σχετικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η επισήμανση αυτή αναδεικνύει ένα κρίσιμο ζήτημα για τη χριστιανική μαρτυρία: η πίστη δεν μπορεί να παραμένει μόνο στα λόγια, αλλά οφείλει να εκφράζεται μέσα από τη συμπεριφορά, την ταπείνωση, τη συγχωρητικότητα και την καθημερινή σχέση με τον πλησίον.

«Η ουσία του προβλήματος είναι η απομάκρυνσή μας από τον Θεό»

Ο Μητροπολίτης Γεώργιος απέδωσε τη βαθύτερη αιτία της σύγχρονης πνευματικής και κοινωνικής κρίσης στην απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό και από τον συνάνθρωπό του.

Κατά την τοποθέτησή του, η έλλειψη αγάπης, σεβασμού και αλληλοβοήθειας συνδέεται με φαινόμενα όπως η ενδοοικογενειακή και η ενδοσχολική βία, τα οποία δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά όταν η παρέμβαση περιορίζεται αποκλειστικά σε ανθρώπινες και εξωτερικές λύσεις.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη οι μεγαλύτεροι να αναλάβουν την ευθύνη για την κοινωνία που διαμορφώθηκε, ζητώντας να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να δείξουν στα παιδιά έναν διαφορετικό δρόμο.

Η Εκκλησία ως πνευματικό στήριγμα του λαού

Παρά τις διαπιστώσεις του για την κρίση των αξιών, ο Ιεράρχης αναγνώρισε ότι εξακολουθεί να υπάρχει ένα σημαντικό μέρος του λαού που αναζητά δύναμη και παρηγοριά στην πίστη, στους πνευματικούς και στους Αγίους της Εκκλησίας.

Έφερε ως παράδειγμα τη μεγάλη προσέλευση πιστών σε προσκυνήματα, όπως η Παναγία στον Προυσό, σημειώνοντας ότι οι άνθρωποι αναζητούν ένα σταθερό πνευματικό στήριγμα μέσα στις δοκιμασίες της εποχής.

Η αναφορά αυτή συνδέεται άμεσα με το προηγούμενο μήνυμά του για την αποστολή του κλήρου: ο ιερέας καλείται να αποτελεί σημείο αναφοράς για τον πιστό, όχι απλώς ως διοργανωτής δραστηριοτήτων, αλλά ως πνευματικός πατέρας, λειτουργός και συνοδοιπόρος στον αγώνα της πίστεως.

Ένα μήνυμα αυτοκριτικής για την Εκκλησία και την κοινωνία

Η συνέντευξη του Μητροπολίτη Γεωργίου θέτει στο προσκήνιο ένα ουσιαστικό ερώτημα: ποια είναι η πραγματική προτεραιότητα της εκκλησιαστικής διακονίας στη σύγχρονη εποχή;

Οι κοινωνικές πρωτοβουλίες, οι εκδηλώσεις και οι πολιτιστικές δράσεις έχουν τη θέση τους. Ωστόσο, όπως προκύπτει από τις επισημάνσεις του Ιεράρχη, δεν αρκούν από μόνες τους, εάν δεν συνοδεύονται από ουσιαστική πνευματική παρουσία, προσευχή και προσωπικό παράδειγμα.

Το μήνυμα αφορά ολόκληρη την Εκκλησία, από τον κληρικό της ενορίας έως τη διοίκηση των εκκλησιαστικών θεσμών, αλλά και κάθε χριστιανό ξεχωριστά.

Γιατί η μαρτυρία της Εκκλησίας δεν κρίνεται μόνο από όσα διοργανώνει ή από όσα διακηρύσσει, αλλά και από το κατά πόσο μεταφέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στον Χριστό.

Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη επισήμανση της συνέντευξης: η Εκκλησία μπορεί να προσφέρει πολλά στον κοινωνικό τομέα, αλλά η πνευματική της αποστολή παραμένει αναντικατάστατη.