π Γεώργιος Σχοινάς - «Έχει τελειώσει η Ελλάδα η ορθόδοξη»

«Έχει τελειώσει η Ελλάδα η ορθόδοξη»

Συγκλονιστική ομιλία του π Γεώργιου Σχοινα 

Ο π. Γεώργιος ξεκίνησε την ομιλία του διαπιστώνοντας τη ραγδαία αποξένωση του σύγχρονου Έλληνα από τα μυστήρια και τη ζωή της Εκκλησίας. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, πράγματα που παλαιότερα θεωρούνταν αυτονόητα στην καθημερινότητα του λαού μας, σήμερα αποτελούν «άγνωστη γη» για την πλειονότητα των ανθρώπων, ακόμη και μέσα στις ίδιες μας τις γειτονιές.

Σε μια αποστροφή του λόγου του που προκαλεί έντονο προβληματισμό, ο κληρικός υπογράμμισε:

«Έχει τελειώσει η Ελλάδα που ξέραμε, η ορθόδοξη και η ελληνική. Ούτε ελληνική την άφησαν πλέον, ούτε ορθόδοξη. Σήμερα έχουμε πολλά παιδάκια γύρω μας που είναι αβάφτιστα και πάνε στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο, κάποια ίσως και στο λύκειο. Άρα τίποτε δεν είναι δεδομένο.»

Απέναντι σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, ο π. Γεώργιος σημείωσε ότι είναι χρέος και καθήκον των πιστών να πάρουν και πάλι τους αδελφούς τους από το χέρι –όπως έκαναν οι παλαιότεροι με εμάς όταν ήμασταν παιδιά– για να τους γνωρίσουν τον Χριστό, όχι με προτεσταντικού τύπου ακτιβισμούς και πλακάτ στους δρόμους, αλλά με το προσωπικό παράδειγμα και τη συνεπή χριστιανική ζωή.

Από το «σκαμνάκι της προσευχής» στην «πολυθρόνα με το air condition»

Κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στην πνευματική ζωή της πατρίδας μας τις τελευταίες δεκαετίες, ο ομιλητής εντόπισε μια σημαντική πνευματική εκτροπή.

Όπως εξήγησε, η περίοδος των χριστιανικών αδελφοτήτων (από τον πόλεμο έως τη δεκαετία του '80) είχε μια έντονη εξωστρέφεια και ιεραποστολικό ζήλο, αν και υστερούσε εν μέρει στο κομμάτι του βαθύτερου νηπτικού και φιλοκαλικού αγώνα. Όταν όμως οι πιστοί ήρθαν αργότερα σε επαφή με τα πατερικά κείμενα περί κάθαρσης, φωτισμού και θέωσης, αντί να εμβαθύνουν, οδηγήθηκαν σε μια μορφή πνευματικής άνοιας και απομόνωσης.

«Φτιάξαμε χριστιανούς που μπορεί να κάνουν λίγο κομποσκινάκι... αλλά βολεύτηκαν στο σκαμνάκι. Αυτό το σκαμνάκι λίγο αργότερα έγινε πολυθρόνα· έγινε έτσι, μαλακιά πολυθρόνα με air condition από πάνω μας... Ανέξοδος χριστιανισμός, ασταύρωτος χριστιανισμός, ένας χριστιανισμός της καλοπέρασης.»

Ο π. Γεώργιος υπενθύμισε με έμφαση ότι η επικοινωνία με τον Χριστό (η κάθετη διάσταση του Σταυρού) και η κοινωνία με τους αδελφούς (η οριζόντια διάσταση) προϋποθέτουν απαραίτητα τον κόπο της ανάβασης στον Σταυρό.

Ο αδρανοποιημένος Χριστιανός δεν απέχει από τον διώκτη.

Ως αντίδοτο στην πνευματική αδράνεια, ο π. Γεώργιος πρόβαλε τη βιοτή του Αγίου Λουκά του Ιατρού (Αρχιεπισκόπου Συμφεροπόλεως). Ένας άνθρωπος με κορυφαία επιστημονική κατάρτιση, που θα μπορούσε να απολαμβάνει τιμές και ανέσεις στη Μόσχα, επέλεξε συνειδητά τις κακουχίες, τις εξορίες στη Σιβηρία και το μαρτύριο για την αγάπη του Χριστού.

Το παράδοξο της εποχής μας: Ο Άγιος Λουκάς έμπαινε από το δύσκολο στο δυσκολότερο και χαιρόταν περισσότερο, ενώ οι σύγχρονοι χριστιανοί πηγαίνουν από το εύκολο στο ευκολότερο και λυπούνται περισσότερο.

Η αυστηρή προειδοποίηση: Ο π. Γεώργιος τόνισε ότι αν συμβιβαστούμε με την πνευματική αδράνεια, αργά ή γρήγορα θα ενοχλούμαστε από εκείνους που ομολογούν τον Χριστό και θα μετατραπούμε και οι ίδιοι σε διώκτες. «Ο αδρανοποιημένος χριστιανός δεν απέχει από το διώκτη, να το έχετε ξεκάθαρο μέσα σας», υπογράμμισε.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο έμπειρος κληρικός κάλεσε τους πιστούς να μην φοβούνται το πνευματικό κόστης. Φέρνοντας ως παράδειγμα τον εξαντλητικό και συχνά ψυχοφθόρο αγώνα των μαθητών για μια θέση στα πανεπιστήμια, αναρωτήθηκε: «Τι δεν έχει κόστος στη ζωή;»

«Το κόστος που δίνουμε για το Χριστό είναι επένδυση, είναι η καλύτερη τοποθέτηση που μπορούμε να κάνουμε. Το κόστος που δίνουμε για όλα τα άλλα, εκτός από το Χριστό, είναι μόνο ξόδεμα, τίποτα άλλο.»

Η ομιλία ολοκληρώθηκε με την προτροπή του π. Γεωργίου να ακούσουμε τη φωνή του Αγίου Λουκά που μας καλεί να διώξουμε κάθε πνευματικό σκοτάδι και αδράνεια, ομολογώντας με θάρρος και έργα το «Χριστός Ανέστη» στον σύγχρονο κόσμο.